6. Loudness: the myth, the saga, the full story. Part 3.

The loudness war began in the middle of the nineties and lasted until far in the century we now live in. Right about now in 2017 we’re getting rid of the evil force from the dark side which lets music sound louder than music from the competition, just because we thought it would improve impact and sales.

Audio quality nowadays can be seen as a beautiful thing again. Music is allowed to sound great instead of being a marketing driven tool to reach more people and to make more profits. The way we experience music has changed however. Walking down the streets it’s impossible to ignore the many ear pods and even larger headphones. Due to the rise of vinyl, music listening at home fortunately has not at all disappeared.

The end of the loudness war is caused by a combination of factors, just like the beginning of it.
By far the most important factor is called loudness normalization. This technical instrument normalizes music, letting all tracks sound equally in terms of volume.

Why master a track louder? In fact, the louder a song has been mastered, the more the algorithms used by services like Spotify and YouTube will let the music sound equally loud as the “competition” and degrade it’s audio quality and headroom by lowering the overall volume.

Loudness normalization, Apple calls it Soundcheck. A very simple way of putting it and not really faithful to the truth since the sound is not only checked for volume and loudness but also being adjusted accordingly. But still this is one of the great bringers of peace in times of war.

Another anti-loudness war-factor is the aforementioned revival of the vinyl industry. This is actually quite simple: vinyl has its technical limitations regarding volume. Overly compressed and limited tracks sound horrible on vinyl (if even they pass quality control). The grooves of a vinyl disk are becoming wider as the volume increases (increasing low-end) and playback time decreases. This causes the stylus having more difficulty following the groove of the record.

There are more factors contributing to the ending of the loudness war but I won’t bother you with technical terms like LUFS, LKFS, EBU R128 etc.
If you are interested in reading more on this subject, search for ‘loudness Camerer’ in Google and you’ll find a well written and clear to understand paper about the technical aspects of loudness (metering and normalization). Although it was written in 2010, I still find it very useful and relatively up-to-date.

Besides all of this, Dutch university teacher Eelco Grimm (HKU, Utrecht) has written a magnificent white paper containing recommendations for loudness normalization, including the benefits of album normalization against track normalization. Take a look at www.music-loudness.com where you can find this more than great document.

The loudness war has been torturing our music for over 20 years. An incredible fact considering the important role music plays in our daily lives. Fortunately the near future rewards us, hippies of sound, with some very positive energy. Lossless or even Hi-Res music streaming is coming into sight, without any of the hassle of how loud the song was mastered.

La vita è bella. Life is beautiful.

Renzo



6. Loudness: the myth, the saga, the story. Part 3.

De loudness war begon midden jaren ’90 en duurde tot ver in de huidige eeuw. Ongeveer anno nu in 2017 raken we steeds meer verlost van de onhebbelijke drang om muziek harder te laten klinken dan de concurrent.

Geluidskwaliteit mag als iets moois worden gezien en muziek mag weer muziek zijn in plaats van een door marketing gedreven instrument om mensenmassa’s te bereiken. Wel zijn we muziek anders gaan beleven en ervaren. Zo is de smartphone met oordoppen (of hele grote hoofdtelefoons met nóg grotere schelpen) niet meer uit het straatbeeld weg te denken.

Het einde van de loudness war komt -net als het begin ervan- door een combinatie van factoren.
Veruit de belangrijkste factor is loudness normalization. Dit zorgt er voor dat alle songs van een playlist globaal even hard klinken.

Waarom zou je dan nog een nummer harder willen laten masteren? Sterker nog, hoe harder gemasterd, hoe meer de algoritmes van onder andere Spotify en iTunes ingrijpen om het volume te corrigeren (lees: verlagen) tot het level van de andere tracks.

Loudness normalization, door Apple in het Nederlands vertaald als geluidscontrole. Een dermate lullige en simplistische term die kant noch wal raakt en de volgende dag alweer vergeten is. Toch is het wel degelijk een van de belangrijkste vredestichters in oorlogstijd.

Een andere anti-loudness war-factor is de opleving van vinyl. Dit is heel simpel: vinyl kent duidelijke grenzen aangaande het volume. Nummers waar een limiter als een malle overheen is gegaan klinken -als ze al door de kwaliteitscontrole komen- belabberd op vinyl. Daarnaast worden de groeven van de plaat breder door het hoge volume (meer basfrequenties) waardoor de speelduur afneemt en de naald meer moeite heeft om de groef van de plaat te kunnen volgen.

Er zijn nog wel meer factoren die een rol spelen bij de beëindiging van de loudness war maar ik zal jullie niet lastig vallen met technische termen als LUFS, LKFS, EBU R128 etc.
Mocht je hier meer over willen weten, zoek in Google eens op ‘loudness Camerer’ en je vindt een goed en duidelijk geschreven document wat ingaat op de technische aspecten van loudness (o.a. metering en normalization). Hoewel reeds geschreven in 2010 is het nog steeds actueel.

Daarnaast heeft Eelco Grimm, docent aan de HKU, een schitterend white paper geschreven met aanbevelingen voor loudness normalization, inclusief het belang van album normalization ten opzichte van track normalization. Kijk op www.music-loudness.com, daar vind je de paper.

De loudness war heeft ruim 20 jaar huisgehouden. Ongelooflijk als je er over nadenkt. Gelukkig stemt het toekomstperspectief ons hippies positief: lossless (of zelfs Hi-Res) muziek streamen, zonder gedoe over hoe hard het liedje is en al dan niet met een mooi clippie erbij.

Het leven is mooi.
La vita è bella.

Renzo



Previous
Next

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam