48. Colouration.

The term colouration might not ring a musical bell. However, it is indeed possible to add a nice sheen of colour during recording, mixing and mastering.

But what exactly is colouration? There’s no easy answer to this but I’ll give it a try. Let’s start at the beginning. Imagine a band consisting of five members: a drummer, a pianist, a vocalist, a guitarist and a bass player. They decide to make a recording and book a studio.

In the studio microphones are placed in front of the instruments. The mics are then connected to mic-pre’s. These preamplifiers are necessary to raise input levels coming from the mics before going into the DAW. And there you have it: the first colouring station.

In a mic-pre the signal is fed through a transformer or tube stage. Both transformers and tubes colour the sound. The music tends to sound a bit rounder or deeper. Sometimes the sound gets richer or more 3D or the highs and lows are slightly boosted or attenuated.

So actually music is often recorded with more colour than the original performance. There are however many types of preamps. Mic-pre’s without tubes or transformers sound cleaner to accommodate classical or jazz recordings that could probably do with less colouration.

In a DAW all channels are mixed together using plug-ins or outboard equipment to again colour the sound. And again the sound gets richer and more spacious. After mixing the mastering studio comes into view.

During mastering the (stereo) mix is fed through another set of outboard gear or plug-ins. It takes no scientist to conclude that mastering is yet another colouring stage. Actually many mastering studios use their extensive analogue chains as their secret weapon. In many cases those machines don’t even apply much processing. Just feeding the music through them is enough to add a nice sheen to it.

I hear you thinking: with that much colouring, what will remain of the original recording? The amount of colour strongly depends on genre. Classical music and jazz could probably do with less colour than rock or hip hop. Your ears decide if and how much colour the music needs.

And besides, colouring music is a subtle process. You can check this easily in the box by putting a series of plug-ins on the master bus. Choose plug-ins that emulate analogue gear and don’t let them apply any processing. Spot the differences when you hit the bypass button. Try using headphones if you can’t hear the difference on your speakers.

You’ll probably notice that the differences are quite small. But even small changes in the timbre or colour of a sound can have a huge impact, especially when you listen at a higher volume. Colouration is a beautiful way to add character, depth and vibe to recordings. Have a listen to an average album from the seventies. Chances are that the recordings were done using a big analogue console, the ultimate colouring tool.

The effect of colouration is cumulative: the colour of all those channels adds up to the nice sheen and sonic imprint those Neve, API and SSL consoles are famous for…

 

Renzo



Previous
Next

48. Kleuring.

Bij kleuring denk je niet meteen aan geluid. Toch is het mogelijk om in muzikaal opzicht een kleurtje toe te voegen aan een mix of master.

Maar wat is kleuring precies? Het is niet gemakkelijk om daar een eenduidig antwoord op te geven. Laten we bij het begin beginnen. Stel je een bandje voor met drums, piano, zang, gitaar en bas. Ze besluiten een opname te gaan maken en duiken de studio in.

In de studio worden microfoons geplaatst voor de instrumenten. De mics worden aangesloten op mic-pre’s, voorversterkers voor microfoons. Die zijn nodig om het zwakke signaal van een microfoon te versterken voordat het de DAW in gaat. En ziehier meteen het eerste mogelijke kleurstation.

In een mic-pre zitten vaak transformators waar het geluid doorheen gaat. Of er zitten buizen in, of een combi van beiden. Zowel trafo’s als buizen kleuren het geluid. Zonder in te gaan op de technische details lijkt het geluid wat ronder of dieper te worden. Of wordt het geluid juist rijker of meer 3D.

Met andere woorden: het instrument wordt anders (vaak mooier) geregistreerd dan de werkelijkheid. Let wel, er zijn ook neutraal klinkende mic-pre’s. Niet elke muziekstijl is gebaat bij kleuring. Eenmaal in de DAW worden alle sporen samengevoegd en gemixt en je raadt het al: opnieuw een kleurstation.

Met plug-ins of analoge outboard apparatuur voeg je kleur toe aan het geluid. Opnieuw lijkt de muziek ronder, meer 3D en ruimtelijker te gaan klinken. Daarna gaat de mix linea recta naar de volgende kleurpartij: de mastering studio.

Ook in mastering is kleuring een veelgebruikt (geheim?) wapen. Sterker nog, menig mastering studio maakt goede sier met een uitbundige collectie analoge kleurbakken die je mix nog meer vibe meegeven. Vaak doen die apparaten maar weinig en is de muziek “er doorheen halen” voldoende om een mix een kleurtje mee te geven.

Nou hoor ik je denken: is dat niet wat veel kleuring en wat blijft er over van mijn oorspronkelijke opname? De hoeveelheid kleuring hangt af van de muziekstijl. Iets heel cleans als bijvoorbeeld klassiek of jazz zal wellicht nauwelijks kleur nodig hebben, terwijl rock of hiphop zo’n randje best kunnen waarderen. Uiteindelijk zijn het je oren die bepalen of en hoeveel kleuring nodig is.

Daarnaast is zo’n kleurtje een behoorlijk subtiele aangelegenheid. Zet maar eens een serie plug-ins op je eindbus. Kies het liefst voor emulaties van bestaande analoge apparatuur en stel het zo in dat ze geen processing toepassen maar wel in de signaalweg staan. Luister goed naar de verschillen als je op bypass drukt. Dit is een eenvoudige manier om -in de box- het effect van kleuring te beoordelen. Als je het niet goed over je afluistering hoort, luister dan met een hoofdtelefoon.

Je zult merken dat het best meevalt met de hoeveelheid kleuring. Maar vergis je niet. Ook subtiele kleuring op een eindbus kan grote effecten hebben. Zeker als muziek harder wordt afgespeeld, lijkt het effect groter te worden.

Kleuring is een prachtige manier om opnames meer smoel en diepte mee te geven. Luister maar eens naar een gemiddeld album uit de jaren 70. Grote kans dat dit is opgenomen met een flinke analoge mengtafel, zo’n beetje de ultieme kleurbak. Merken als Neve, API en SSL varen hoog op hun specifieke sound. Het effect op de sound is bij zo’n mengtafel cumulatief: de kleuring van al die losse kanalen telt op tot de zo kenmerkende sound van een tafel…

 

Renzo



Vorige
Volgende

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam