43. Gear Talk! Gear as a musical instrument.

Just like an instrumentalist a mastering technician uses his instruments. Often those pieces of gear are seen as single operating units, each with a unique sound and character. During mastering equalisers, compressors and limiters are used to supply a mix with a gentle but pristine sounding layer of audio varnish. Sometimes to add some extra colour and vibe but ever so many times as natural as possible. All to connect your music to the listening audience of the world.

Before I got intensely engaged into mastering I was a guitarist. At the age of 16 I had a pile of Hi-Fi brochures under my bed but I also got my very first electric guitar. It was a white Washburn, a variation of the well-known Stratocaster, accompanied by a very heavy 100 Watt EL34 tube amp (brand unknown but very clean sounding), a 4x12” speaker cabinet and the famous Rat distortion pedal by Proco.

Not long afterwards I had my first band: “Fast Fingers (Happy Girlfriends)”. The name suggests otherwise but I was as green as grass and particularly nervous about our upcoming first gig in neighbour centre “De Velder” in my hometown Ede in the east of Holland. Of course the gig was extremely successful.
What followed was a career as a professional guitarist, including a study electric guitar at the conservatory here in Rotterdam.

The instrument never let go of me. After I made the decision in 2015 to focus solely on mastering, I kept seeing my gear as instruments. Apparently people are born musicians? The instrument is the tool you’re working with. I was (and still am) in love with my guitars and by now I cherish warm feelings for the gear I use during a session.

But still it remains a static set of tools. Actually the best tools available for a human being are very nearby: our ears determine the decisions we make. Without these experienced audio tools our expensive equipment would be useless. What good is a set of expensive tools when you don’t know how to operate those machines?

Nowadays I look at my gear as being two instruments. My two chains provide me all kinds of possibilities to enhance mixes to a professional level. The first chain is the transparent basis that comprises two equalisers and two compressors. The EQ’s and compressors are opposites of each other. One EQ applies global processing and sounds very musical. The other one is analytical and sounds more neutral. The same applies for the compressors: one compressor is slow and offers a choice between a valve or class A solid state signal path. The other compressor is much faster and offers another set of colouring options.

The second chain consists of two equalisers filled with valves, input and output trannies and discrete op amps. So, these are the units that provide your mix with subtle colouration. Don’t expect large changes but a rather delicate change of sound. Will your mix sound better with these tools? Sometimes yes, but in other cases a mix sounds better without these colour boxes. I found out that especially bass heavy electronic music (synths) doesn’t particularly match with valves. Valve colouration tends to make a tight low end a bit muddy.

My two chains now go by the names “Chain 1” and “Chain 2”. Perhaps I should give them real names. Ideas? Anyone?

Renzo



Previous
Next

43. Gear talk! Apparatuur als muziekinstrument.

Net als een instrumentalist maakt een masteringtechnicus gebruik van zijn of haar instrumentarium. Vaak worden die mooie spullen in zo’n rack gezien als losstaande units, elk met een eigen stempel/sound. Zo werken wij zoal met equalizers, compressors en limiters. “Kleurdozen” die een mix voorzien van een mooi klinkend laklaagje. Soms met extra kleur en karakter maar vaak ook zo transparant mogelijk.
Allemaal om muziek te verbinden met jullie en al die andere luisteraars en genieters op onze aardkloot.

Voordat ik me intensief met mastering ging bezighouden was ik gitarist. Op mijn 16e had ik, naast een stapel folders van hifiapparatuur onder mijn bed, mijn eerste elektrische gitaar in mijn handen: een witte Washburn. Een variant op de welbekende Stratocaster, vergezeld van een dikke en vooral loeizware buizentop (merk onbekend, 100 Watt EL34), een 4x12” speakerkast en een fameus distortionpedaal van Proco (de Rat).

Niet lang daarna zat ik in mijn allereerste bandje: “Fast Fingers (Happy Girlfriends)”. De bandnaam doet anders vermoeden maar ik was groen als gras en bovenal zenuwachtig voor ons eerste optreden in buurthuis “De Velder” in mijn hometown Ede. Uiteraard was het optreden zeer succesvol.
Wat volgde was een carrière als profgitarist, compleet met een afgeronde studie elektrisch gitaar aan het conservatorium hier in Rotterdam.

Het instrument heeft me nooit losgelaten. Nadat ik in 2015 de keuze maakte om mij volledig op mastering te richten, bleef ik mijn apparatuur zien door de bril van een instrumentalist. Blijkbaar word je geboren als muzikant? Het instrument is het gereedschap waar je mee werkt. Ik was (en ben nog steeds) verliefd op mijn gitaren en ook koester ik inmiddels warme gevoelens voor mijn apparatuur die ik tijdens een mastersessie gebruik.

Toch blijft het statisch gereedschap. De beste tools van zowel muzikant als masteraar hangen aan de zijkant van ons hoofd. De oren bepalen wat je zoal doet met dat instrumentarium. Zonder deze ervaren schelpen is apparatuur eigenlijk zinloos. Wat heb je aan een zaagtafel van €2995,95 als je niet weet hoe je er (met je handen) mee om moet gaan?

Anno 2021 zie ik mijn apparatuur als twee instrumenten. Het zijn mijn twee chains die mij alle mogelijkheden geven een mix datgene mee te geven waardoor muziek nóg mooier aankomt bij de luisteraars. De eerste chain vormt de min of meer transparante basis met twee equalizers en twee compressors. De equalizers en compressors zijn elkaars tegenpolen. Waar de ene EQ vooral globaal te werk gaat met een mooie warme sound doet de andere EQ juist meer analytisch zijn werk. Hetzelfde gaat op voor de compressors: de ene compressor is traag en biedt keuze uit een buizen of klasse A signaalpad. De andere compressor is veel sneller en heeft andere kleurmogelijkheden.

De tweede chain bestaat uit twee equalizers gevuld met buizen, in- en output trafo’s en discrete opamps. Kortom: dit zijn apparaten die je mix voorzien van subtiele kleuring. Verwacht geen grote stappen maar een verfijnd klankverschil. Of je muziek er beter van wordt? Soms wel, maar even zo vaak klinkt het beter zonder deze kleurbakken. Zo merk ik bijvoorbeeld dat muziek met elektronische bassen (synths) soms minder goed samengaat met buizen. De kleuring van de buizen maakt het strakke laag juist een beetje wollig.

Nu heten de ketens “Chain 1” en “Chain 2”. Wellicht zou ik de chains een naam moeten geven? Ideeën? Iemand?

Renzo



Vorige
Volgende

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam