25. Two years.

In the past two years I’ve written monthly columns about mastering. In these columns I try to shine a light on the subject of mastering. Mastering is still surrounded by myths and mysteries and when I look at the notes on my phone there are numerous items in the world of mastering yet to be talked about in a column.

So no, this is not the announcement that I quit writing columns for Popunie. Moreover, the amount of information about mastering that has to be shared with the public is overwhelming. Writing more columns about mastering is nothing more but logical.

One of the most essential items that came across in the past two years were the columns about loudness and more so the completely useless loudness war that shook up the music industry drastically from the nineties until the first decade of this century.

I also emphasized the contemplating side of mastering. Our consumption of music has changed dramatically over the years and I tried to set focus to mastering as the important final (and contemplating) step in the production process. Now that I’ve mentioned it; mastering as a contemplating step makes that we could also see mastering as a form of art. “Mastering & Art”, I feel the urge of a new column.

Besides “Mastering & Art” there are many other subjects that could very well end up in a column. Think about the necessity of a recording (contemplating) or an answer to the question why I strictly use vintage Hi-Fi amplifiers for my monitoring environment (technical).

I could throw in some humor. While organizing the notes on my phone, I came across a term that could very well be the title of my next column. Even though I’m not sure that I would win many new costumers if I’d put a sign saying “Clueless Mastering, mastering without a clue” on the facade of my studio. Maybe I’d have to think about it for a while.

Mastering, isn’t it a great craft. As a mastering engineer you more or less carry the end responsibility of a recording. The ME determines with what kind of tonal flavor the world hears a record. When a record gets positive feedback, it’s also to the credit of the mastering engineer to make an album, track or EP sound as good as it possibly can!

Of course, mastering is a technical craft. Great gear (knobs, sliders, switches and speakers) are all around and also in the computer there’s some processing going on. But mastering music is about mastering MUSIC. It’s all about you, the listener. We could describe mastering with over a thousand words but shouldn’t we let our ears be the final judges when it comes to listening to music. Listening to great sounding music that hits you hard. Music that hits your straight into your heart, there’s nothing that can beat the true emotion of music.

So let’s do more. More columns, more interesting topics, more contemplations and above all more mastering!

Renzo



25. Twee jaar.

De afgelopen twee jaar heb ik maandelijks columns geschreven over mastering. Columns om een verhelderend licht over het vak en het vakjargon te laten schijnen. Als ik op mijn telefoon kijk dan zie ik bij de notities nog talloze onderwerpen staan die ik in een column zou kunnen belichten.

Dus neen, dit is niet de aankondiging van mijn afscheid als mastercolumnist voor de Popunie. Sterker nog, vanwege de indrukwekkende lijst met nog niet besproken onderwerpen en de immer voortdurende onduidelijkheden die er over mastering bestaan, zijn meer columns niet meer dan logisch.

Een aantal van de prominente onderwerpen die de afgelopen twee jaren voorbijkwamen gingen over loudness en dan met name de zinloosheid van de loudness war die vanaf halverwege de jaren 90 tot het eerste decennium van deze eeuw het muzikale landschap behoorlijk heeft omgeploegd.

Ook de beschouwende kant van het vak mastering heb ik proberen te belichten. Zo is onze consumptie van muziek behoorlijk veranderd in de loop van de afgelopen decennia en heb ik de noodzaak van mastering als laatste (en beschouwende) stap in het productieproces beschreven. Nu ik het er zo over heb; mastering als beschouwende stap maakt dat we mastering ook meer als een kunstvorm kunnen gaan zien. “Mastering & Art”, ik voel alweer een nieuwe column aankomen.

Naast “Mastering & Art” zijn er nog talloze onderwerpen die erom vragen om belicht te worden in een column. Denk bijvoorbeeld aan de noodzaak van een plaat (beschouwend) of de vraag waarom ik nou juist vintage hi-fi versterkers gebruik om mijn afluistering aan te sturen (technisch).

Ik zou er wat humor in kunnen gooien. Tijdens het opruimen van mijn telefoonnotities kwam ik een prachtterm tegen. Een term die zomaar eens de naam van mijn volgende studio zou kunnen zijn, hoewel ik niet zeker ben of ik veel nieuwe klanten zou krijgen zodra ik “Clueless Mastering, mastering without a clue” op de gevel van mijn studio zou zetten. Of misschien juist wel, ik denk er nog even over na.

Mastering, wat een mooi vak is het toch. Als mastering technicus draag je min of meer de eindverantwoordelijkheid van een plaat. De masteraar bepaalt met welke klankkleur en impact een plaat de wijde wereld ingeslingerd wordt. Wordt een plaat goed ontvangen dan is dat mede te danken aan de tijdens de mastersessie geleverde inspanningen om het album of de ep zo goed mogelijk te laten klinken!

Tuurlijk, mastering is ook een technisch vak. Mooie spulletjes (gear, knopjes, speakers) vliegen je om de oren en in de computer gebeurt ook van alles (plug-in processing, editing). Maar mastering draait toch vooral om jou, de luisteraar. Muziek kun je met duizend woorden bespreken maar laten we vooral onze oren het werk laten doen.

Muziek die je raakt, in je hart en in je ziel. Daar gaat het om. Dus op naar meer. Meer columns, meer interessante onderwerpen, meer beschouwingen en bovenal méér mastering!

Renzo



Previous
Next

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam