21. The Pro-Fi cable versus the Hi-Fi cable.

“An audio cable made for professional use costs less and is better constructed than a consumer cable.”

Well, now that is quite a bold statement. Okay, allow me to explain. In the land of high fidelity (Hi-Fi) a cable is a subject of almost mythical proportions. Like I mentioned in my previous column, many of the Hi-Fi cables on the market are equipped with heavy duty RCA connectors on top of the cable being treated with cryogenic technology (yes, here we go again). To go even further a Hi-Fi cable has triple shielding: it’s protected against (1) earth radiation, (2) inductive magnetic fields and (3) the neighbour yelling at his teenage son, who non-deliberately broke in the house of the neighbours last night while being stoned as a kite. A typical case of a door too far.

In short: your precious Hi-Fi cable is worth every penny. You’ve paid a vast amount of money for it, so it’d better be good! Isn’t it wonderful how smart marketing actually works and how this mechanism settles in our brains.

A professional cable lacks the cryogenic treatment and it also has no triple shielding. This type of shielding is unnecessary for this type of cable. A cable for professional use is balanced. I’m not very familiar with the exact technique behind balanced cables (Wikipedia must know how this works exactly) but a balanced cable has three instead of two conductors (+ [hot], - [cold] and ground).

This construction automatically protects the cable from exterior influences (radiation). A balanced cable is also capable of driving a signal over longer distances (more than five meters). As the icing on the cake a balanced cable is equipped with my personal favourite when it comes to connectors: instead of using wimpy RCA connectors this balanced studio cable uses XLR plugs.
XLR plugs are sturdy and as an extra advantage they actually click when they are connected. (A jack plug is also available as a balanced connector: the TRS plug. TRS stands for Tip, Ring, Sleeve; these are the three points where the plug makes a connection. This wonky plug is not my favourite. It’s suitable as a headphone connector but as a professional (mastering) studio connector it really lacks the sturdiness of XLR plugs.

But which cable is better? The expensive consumer Hi-Fi cable, with the inclusion of shielding and gold plated terminals or the relatively simple studio cable, equipped with non-gold-plated XLR plugs.

That’s a very good question. An answer is not easy to give. Both cables serve their purpose. A studio cable has to meet other requirements than a consumer cable. But wait a minute, in your last column you mentioned that a cable has to do two things: play some good music and stay put.

The consumer cable and the studio cable both deliver on these crucial points, each in his or her own way. Uncle Garth, who just spent over 100 euros on an interlink cable (an interlink connects two Hi-Fi components together), couldn’t be more happy playing his 180 grams vinyl of “Dark Side Of The Moon” on his vintage Thorens TD-125 MKII with an Ortofon elliptic diamond stylus…

Renzo



21. De pro-fi kabel versus de hi-fi kabel.

“Een kabel voor professioneel gebruik kost minder en is qua constructie ook nog eens beter gebouwd dan een consumentenkabel.”

Nou, dat is nogal een boude stelling. Ok, ik zal het helder proberen uit te leggen. In hi-fi land is een kabel een welhaast mythisch voorwerp.

Zoals ik in mijn vorige column al zei, is menig hi-fi-kabel voorzien van een stel zware en vergulde RCA (tulp) connectoren en is de kabel zelf cryogeen behandeld (ja hoor, daar is ie weer) en daarnaast ook nog ‘ns voorzien van een driedubbele afscherming tegen aardstraling, inductief magnetische velden en het geschreeuw van de overbuurman die zijn zoon uitkaffert omdat hij vannacht zo stoned als een garnaal bij de buren voor de deur stond. Typisch gevalletje van een deurtje te ver.

Kortom: de kabel is zijn geld dubbel en dwars waard. Je hebt er immers een flinke smak geld voor betaald, dus die kabel moet en zal je muziek beter doen laten klinken! Prachtig toch, hoe het mechanisme van slimme marketing zich nestelt in je brein.

De professionele kabel is niet cryogeen behandeld (…) en ook ontbreekt bij deze kabel de extra drievoudige afscherming. Deze afscherming is niet nodig omdat de kabel gebalanceerd is uitgevoerd. De exacte techniek hierachter moet ik je helaas schuldig blijven (dat weet Wikipedia vast wel) maar een gebalanceerde kabel heeft drie in plaats van twee geleiders (+ [hot], - [cold] en aarding).

Door deze constructie is de kabel automatisch beter beschermd tegen invloeden van buitenaf (lees: straling). Ook kunnen met een gebalanceerde kabel grotere afstanden van meer dan vijf meter worden overbrugd. Als klap op de vuurpijl is de kabel uitgevoerd met mijn persoonlijke favoriet onder de connectoren: In plaats van RCA (tulp) connector maakt de gebalanceerde studiokabel gebruik van XLR pluggen.
XLR pluggen zijn degelijk en hebben als bijkomend voordeel dat ze daadwerkelijk vastklikken als je ze aansluit. (Ook de jack plug is leverbaar in een gebalanceerde variant, de TRS plug. TRS staat voor Tip, Ring, Sleeve; de drie punten waarop de plug contact maakt. Deze gammele plug is niet bepaald mijn favoriet. Prima als hoofdtelefoonaansluiting maar wat mij betreft ongeschikt als serieuze studio connector.)

Maar welke kabel is nu beter? De dure consumentenkabel met alle franjes, afscherming en vergulde connectoren of de sobere studiokabel met niet-vergulde XLR pluggen.

Goede vraag. Hier is niet een eenduidig antwoord op te geven. Allereerst wordt een studiokabel voor andere doeleinden gebruikt dan een consumentenkabel. Maar wacht even, in je vorige column zei je dat een kabel twee dingen moet doen: goede muziek (elektriciteit) doorgeven en blijven zitten.

Zowel de consumentenkabel als de studiokabel voldoen hieraan dus eigenlijk doen ze allebei goed hun werk op hun eigen terrein. En als ome Gerrit, die meer dan 100 euro heeft uitgegeven aan zijn interlink (de kabel tussen twee hi-fi-componenten), telkens weer blij wordt als hij de 180 grams persing van “Dark Side Of The Moon” afspeelt op zijn vintage Thorens TD-125 MKII met een Ortofon elliptisch geslepen diamantnaald dan is dat alleen maar mooi, toch?

Renzo



Previous
Next

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam