16. Too hard to handle.

In my last three columns I discussed dynamics and how we handle them in the mastering process.

But how loud should a track be to compete with the competition? And is there a need to make separate masters for different kinds of media? Think of a master for vinyl, a master for streaming or digital, a master for CD or a master for Compact Cassette. Well, some serious questions awaiting to be answered!

The first question is not easy to answer. Of course, measuring LUFS will tell us how loud a master actually sounds but it tells us nothing about how the track’s volume relates to other tracks from other artists in the same genre.

The “ideal” volume of a song depends on many factors. Is it a ballad or a very energetic or up-tempo song? Which genre are we dealing with? Is there much dynamic movement or is it a dynamically static song? Some serious stuff to take into consideration when determining the perfect volume of a song. And when it’s an album or EP, the flow of the songs is an important factor. Does the volume stay the same throughout the album/EP or is there a volume wave to enhance the impact of the album or EP as a whole?

During the mastering session I aim for a global loudness (volume) between -10 and -15 LUFS. Sometimes a bit more, sometimes a bit less.

The second question about different masters for different types of media is a little easier to answer. Only when we’re dealing with a release on vinyl other masters could be necessary. Vinyl doesn’t like sibilance (those sharp S- and F-sounds you sometimes hear in -vocal- recordings). Also stereo information in the very low end of the spectrum is difficult for vinyl, as well as high volume (loudness). The latter is not really a problem nowadays. Since the ending of the loudness war volume is not that important anymore.

Some engineers believe that each type of media should have it’s own corresponding master. Unless there’s a need for an insanely loud (and less dynamic and more weak sounding) master for CD, I don’t see the advantages of separate masters for different types of media.

Online music services use loudness normalization and they are using it more and more by default. The goal is to let different tracks sound equally loud in playlists. In addition every service has it’s own method of measuring the loudness of a song. All this makes it irrelevant (for me) to produce separate masters for CD and for online music services (streaming).

Volume: fine by me, as long as it’s not too hard to handle!

Renzo



16. Harder dan ik hebben kan.

De afgelopen drie columns heb ik het gehad over dynamiek en hoe we daar mee omgaan in het masteringproces.

Maar hoe hard moet een track zijn om mee te kunnen met de concurrentie? En is het nodig om voor alle verschillende media (streaming, vinyl, cd, cassette) aparte masters aan te leveren? Kijk, dat zijn nog ’ns een stel goede vragen!

Op de eerste vraag is niet echt een eenduidig antwoord te geven. Tuurlijk, een LUFS-meting laat zien hoe hard/luid een master klinkt maar dit zegt niets over hoe de track zich verhoudt tot andere tracks van andere artiesten die zich in dezelfde schuit begeven als jij.

Het “ideale” volume van een song hangt van vele factoren af. Is het een ballad of juist een mega energieke of uptempo song? Welk genre is het? Is het dynamisch of gebeurt er op dat vlak niet zo veel? Allemaal zaken om rekening mee te houden bij het bepalen van een goed volume van een song.
En als het om een album of ep gaat komt ook de flow van de opeenvolgende songs om de hoek kijken. Blijft het volume van alle tracks gelijk of “golft” het volume van de tracks heen en weer om het verhaal van het album meer kracht bij te zetten?

In de praktijk betrap ik mijzelf erop dat ik masters aflever die globaal een luidheid hebben tussen -10 en -15 LUFS. Soms ietsje meer, soms ietsje minder.

De tweede vraag over al dan niet verschillende masters voor verschillende typen media is iets mak-kelijker te beantwoorden. Alleen als het om een vinyl release gaat zijn andere masters nodig. Vinyl heeft moeite met “sibilance” (die S- en F-klanken die je weleens -te hard- hoort op vocalen). Ook stereo-informatie in het laag is lastig voor de naald en tot slot is een hoog volume ook niet fijn voor vinyl. Al is dit door het einde van de loudness war niet meer een echt probleem.

Er zijn engineers die vinden dat er voor ieder medium een aparte master gemaakt moet worden. Tenzij een master voor cd om de een of andere reden hysterisch hard moet en je daarvoor een aparte master maakt die harder maar vooral minder goed klinkt, zie ik de noodzaak van aparte masters niet in. Streaming muziekdiensten maken tegenwoordig bijna allemaal standaard gebruik van normalizing waardoor alle tracks globaal even luid gaan klinken. Tel daarbij op dat zo’n beetje iedere streamingdienst een andere methode gebruikt om de loudness te meten et voilà: volume is ineens een stuk minder belangrijk geworden. En als je het harder wil luisteren dan zet je je volumeknop wat harder, best logisch allemaal.

Volume: best oké, maar niet harder dan ik hebben kan.

Renzo



Previous
Next

© 1973 Masterenzo Mastering | Rotterdam